Είναι καλό να ονειρεύεσαι•

Πάντα αναρωτιόμουν βλέποντας τους περαστικούς να περπατούν βιαστικά «Άραγε αυτοί οι άνθρωποι έχουν βρει τον σκοπό τους;» Αυτόν τον σκοπό που ακούς από ορισμένους αισιόδοξους για τον όποιο τάχα μου έχουμε έρθει στη γη… «Άραγε τον έχουν βρει; Κάνουν αυτό που θέλουν στη ζωή τους; Ή μήπως είναι και αυτοί, όπως οι περισσότεροι, έρμαια αυτής…

Να μη σκορπίζεσαι..

    Πολύ όμορφο να δίνεσαι σε μια αγκαλιά. Να γεμίζεις συναισθήματα, να ηρεμεί το σώμα και η ψυχή σου. Οι δεσμοί του εγωισμού σου να σπάνε και να αφήνεις σε αυτά τα χέρια τον πλήρη έλεγχο. Αν θέλεις να δίνεσαι, καν’το , αλλά χωρίς υπερβολές που οδηγούν στην αυτοκαταστροφή. Υπερβολές που σχετίζονται με το…

Πάντα ήθελα να φύγω…να πετάξω μακριά…

  Πάντα ήθελα να φύγω, να πετάξω μακριά, να αφήσω πίσω στεναγμούς κ λύπη, όσα βαραίνουν τη σκιά μου, και κρατούν την ψυχή μου βυθισμένη στο άδυτο.  Δεν είναι εύκολη υπόθεση να σηκωθείς μια μέρα, να πάρεις μια απόφαση και να πράξεις. Το μυαλό οδύρεται, πρόσωπα & καταστάσεις σε βυθίζουν βαθιά στο έδαφος.. Όμως σαν…

Μόνο για μια…

      Μόνο για μία. Έλα κι ας είναι  μόνο για μια στιγμή.   Ατίθασο, αεικίνητο πνεύμα πώς να σε κρατήσω? Αν το ‘κανα θα μαράζωνες, θα χανες αυτή τη λάμψη που λατρεύω, το χαμόγελο που σου δίνει η γνωριμία μ΄ άλλες ψυχές, το παιχνίδισμα μ΄ακίνητους και σταθερούς ανθρώπους σαν και του λόγου μου….

Άνοιξη

      Tο χειμώνα ποτέ δεν σε πίστεψαν όταν για Άνοιξη μιλούσες. Μα γω το ήξερα Πως στα χέρια σου κρατούσες Χελιδόνια και γαρούφαλα     N.Π

Travel diary: North Iceland

   Reykjavik   αφιξη. Το αεροπλάνο χαμηλώνει , αφήνει τα πυκνά σύννεφα   έτοιμο να προσγειωθεί στη μέση του ωκεανού σε μια γη που  αμέσως φαντάζει διαφορετική απ’ όσες ξέρω. Τα ποτάμια της λάβας που τα αρχέγονα χρόνια ξεχύθηκαν  για να σβήσουν στη θάλασσα,  στόλισαν τα παράλια του Keflavik  με μαύρα δαντελωτά βράχια ,που τώρα καλυμμένα από καταπράσινα βρύα φωσφορίζουν  μέσα στη…

Μια φορά εδώ°

Ας ξυπνήσεις μία φορά εδώ. Και ας έχεις σαλιώσει το αγαπημένο μαξιλάρι μου. Καν’ το κι ας μην πίνεται ο καφές που μπορεί να μού φτιάξεις. Ας μην αντέχεις την ανηφόρα μέχρι το σημείο με την απεριόριστη θέα που σού έχω μιλήσει τόσο γι’ αυτό. Ξύπνα μία φορά εδώ από τον ήλιο που μπαίνει από…

•Στην Πλατεία Αμερικής •

Το κρατάει στην αγκαλιά της μικρό και απροστάτευτο . Φαίνεται τόσο γαλήνιο..τόσο ανυποψίαστο .Που να ξερε.. Ρίχνει μια κλεφτή ματιά στην πλατεία .Όλοι ξαπλωμένοι κάτω. Βαλίτσες κουβέρτες μαξιλάρια. Πως τα σπίτια τα δίπατα στο κέντρο της πατρίδας έγιναν καπνός, χώμα, ερείπια… Πως χάνεις ολάκερη την ζωή σου για ένα τίποτα για μια πλάνη των μεγάλων…

Δημοκρατίαˆ

  Δημοκρατία… Μία διαχρονική αξία… Ένα ιδεώδες… Ένα ιδανικό… Το άκουσμά της παραπέμπει στην Αρχαία Ελλάδα… Αριστοτέλης.. Σοφοκλής.. Όμως, αλληλένδετα είναι και ο πόλεμος και η επανάσταση.. Εκατοντάδες τα παραδείγματα όπου πριν την ευημερία επικρατεί το αιματοβαμμένο έδαφος και η αγανάκτηση στις ψυχές των αγωνιστών. 1821.. 1943.. 2016.. Ελλάδα… Χαρακτηριστικό η κρίση.. Μόνο οικονομική; Δυστυχώς…

TEXNH

    Ένας χώρος μαγικός.. εκεί που η ψυχή βρίσκει τη φωνή της, αναπτερώνεται & ελευθερώνεται… όταν ασθμαίνει από τα όσα & όποια βάρη… Η μαγική επενέργειά της δίνει πνοή θεϊκή στο μυαλό & το σώμα… Στο πέρασμά της ολόκληροι κόσμοι αποκαλύπτονται.. μέρη παραμυθένια.. πρίγκιπες & πριγκίπισσες… δρόμοι ονείρων… μελωδίες ουράνιες.. που υψώνουν τη ψυχή…

Και οι άνθρωποι φεύγουν…

Πώς γίνεται να σε στιγματίζουν τόσο πολύ κάποιοι άνθρωποι. Από τη πρώτη μάτια, το πρώτο βλέμμα. Ανεξήγητα πράγματα. Τόσο ξαφνικά, απρόσμενα, χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Αλλά «..τα χρόνια περνάνε και οι άνθρωποι φεύγουν κι εμείς δεν αντιδράμε..», που λέει και το άσμα! Λοιπόν, τότε τι γίνεται; Τι γίνεται όταν πρέπει να…

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ•

    Όσο κι αν σίγησε η φωνή δεν παύω να ελπίζω.   Δεν παύω να μετρώ τις στιγμές που δεν έρχεσαι. Εκείνες τις στιγμές που ξεχνιέσαι σ’ ένα άλλο όνειρο και λείπεις.   Κάποια στιγμή ψιθύρισες πως δε θα σαι εδώ, έφευγες για πάντα• μα γύρισες.   Σ’ έναν κόσμο που που εγώ ορίζω…